Γεια σε όλους, άλλη μια φορά εδώ, η Αυστραλία δεν σταματάει να μου χαρίζει εκπλήξεις!!!! Ήμουν στο Σίδνευ έτοιμος να συνεχίσω προς το βορά με τελικό προορισμό τον κόλπο του Μπάιρον, πήγα στο νοσοκομείο για να χαιρετήσω ενα φίλο χιλιανό, όταν έφτασα, έπεσα πάνω σε μια κοπέλα αγγλίδα, επαφή!!!!!!!! μέσα σε λίγα λεπτά την ρώτησα
- Θέλεις να ταξιδέψεις με ποδήλατο???
- Ωραία, μου είπε!!
Το ίδιο βράδυ κάποιος από το χόστελ της της χάρισε ένα ποδήλατο, του έριξα μια ματιά και ήταν τέλειο!!! Την επόμενη μέρα ετοιμαστήκαμε και αφήσαμε το Σίδνευ τα ξημερώματα… λίγη ώρα αφού φύγαμε είχα την μεγάλη ιδέα να την ρωτήσω…
-Πως σε λένε???
- Με λένε Μπέκ!!!
-Α! Εγώ είμαι ο Φράνκ, χάρηκα που σε γνώρισα!!!
Τώρα, ναι, μπορούμε να φύγουμε…..
Εδώ έχω μερικές φωτογραφίες, σαν ταξιδιώτης η Μπέκ έχει κάμερα, εγώ απλά την φέρνω στο επιθετο μου !!! Χαχαχαχα!!!!!! ( Ονομάζεται Φραν κάμαρα ).
Kitchen machines with an alternative drive concept. R2B2 is the result of a project to reduce private electric waste production.
There are three different kitchen appliances, which are powered by rotating a flywheel with muscular strength. Electricity is not necessary anymore.
Wide user studies showed, that a kitchen machine, a coffee grinder and a hand blender are the most needed driven appliances. They all can be placed in the container. A lot of other features are possible to power.
All products and pieces are designed by including user studies under the topics long life, high functionality, easy cleaning, easy demounting and high quality look. The shown flywheel makes the technique easy to understand.
With the pedal it is possible to power the machine up to 400rpm. That gives 350W energy for the duration of about one minute. That is enough for most of the daily works in the kitchen.
την πόρτα σου, γιατί μπορεί να πετύχεις κάποιον με μηχανάκι ή ποδήλατο.
Με αφορμή την χθεσινή κυρία στην Φιλολάου ή οποία πάρκαρε και στη συνέχεια άνοιξε όλη την πόρτα της, στα μούτρα ενός κυρίου που γύριζε με τα ψώνια της λαικής πάνω στο μηχανάκι του.
—Τι μου έκανες; (φώναζε πονεμένος ο οδηγός από την άσφαλτο)
—Εγώ τι σου έκανα; Ανοιχτή την είχα την πόρτα και έπεσες επάνω της
Ποδηλατομεταφορές δεμάτων και εγγράφων ξεκινάνε στη Θεσσαλονίκη με την ίδρυση εταιρίας που προωθεί ένα γρήγορο, οικονομικό και οικολογικό τρόπο μεταφοράς δεμάτων στην πόλη. «Θα απασχολούνται δύο νεαροί άντρες ποδηλάτες, οι οποίοι με τα αγωνιστικά τους ποδήλατα, θα καλύπτουν όλη τη Θεσσαλονίκη, μέχρι την περιφερειακή οδό» εξηγεί ο ιδρυτής της εταιρίας Bike2Door, Κώστας Συμελίδης.
Οι 2 ποδηλάτες με ένα σακίδιο στον ώμο, μπορούν να κουβαλούν δέματα μέχρι 15 κιλά και να κάνουν ακόμα και μαζικές διανομές όπως προσκλητήρια γάμου και βαπτίσεων.
Πριν από λίγο είχα κατέβει στο κέντρο για κάτι δουλειές. Επιστρέφοντας, στο φανάρι της Ηλιουπόλεως με Καλλιρόης, βλέπω την κυρία της φωτό με το City bike της, να πετάγεται πρώτη στο πράσινο φανάρι ρίχνοντας σκόνη στους ΙΧηδες περήφανα.
Πολύ γουστάρω αυτές τις θαραλέες κυρίες με τα City bikes. Την ώρα που έβγαζα τη φωτό αυτή από το απέναντι φανάρι, μια άλλη κυρία (πάλι με city bike) με προσπέρασε με γοργό βήμα.
Το Anonymo trio κάθε 2η Δευτέρα τα πίνει, τσιμπάει, μιλάει και κάνει την ψυχοθεραπεία του. Αυτή τη φορά κατηφορίσαμε downtown και τσιμπήσαμε στον Καπετάν-Μιχάλη. Κάνοντας τον χωνευτικό μας περίπατο καταλήξαμε στον κήπο του Six Dogs για χαλαρωτικές weiss μπυρίτσες και κουβεντούλα. Με αφορμή την ταινία “Μαχαιροβγάλτης” καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο Tsero δεν συμπαθεί καθόλου τον Γιάννη Οικονομίδη και οι ταινίες του είναι αηδία και για τα σκουπίδια.
Ξέχασα να αναφέρω ότι εκεί που ετοιμαζόμασταν να φύγουμε μπαίνει μέσα μια κοπέλα με ένα κατάλευκο ποδήλατο, το αφήνει δίπλα στο ήδη παρκαρισμένο και πηγαίνει να βρει την παρέα της, ενώ τα διακριτικά φωτάκια του ποδηλάτου της αναβόσβηναν ακόμη.
kow: Κοπελιά τα φωτάκια σου, Άγνωστη: Είναι με αισθητήρα
Σάββατο βράδυ και ποδηλατώ ως το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για τις προβολές των 21:00 και την έκθεση Spoked. Η έκθεση ήταν λιτή και καλή, με ευχάριστη έκπληξη τις ζωγραφιές των παιδιών ηλικίας 8 έως 14, αν θυμάμαι καλά. Τα βιντεάκια είχαν πλάκα, τα ντοκιμαντέρ με τους κατασκευαστές σκελετών και οι ταινίες τα έσπαγαν.
Για την ταινία ATH:Commuting in Madness του Χάρη Σκαφτούρου τα έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν οπότε περνάω στο Line of Sight του Lucas Brunelle & του Benny Zenga. Είδαμε αυτούς τους αναβάτες που τρέχουν με τα χίλια, περνάνε κόκκινα φανάρια και γλιστράνε ανάμεσα σε λεωφορεία, ΙΧ και πεζούς. Εντυπωσιακά πλάνα που κόβουν την ανάσα. Νομίζεις ότι βλέπεις ταινία με κασκαντέρ, αλλά μόλις καταλάβεις ότι όλο αυτό είναι real μπορεί να φρικάρεις και να μην σου αρέσει. Όπως κατάλαβα, από αυτά που έλεγε ο Lucas στην ταινία, όλες αυτές οι σκηνές γυρίζονται με τους καλύτερους αναβάτες στον κόσμο και τα πάντα στηρίζονται στην τεχνική που αυτοί έχουν αναπτύξει με τα χρόνια. Οι άνθρωποι κινούνται στο “τυφλό σημείο” των άλλων μέσων μετακίνησης που κανείς δεν μπορεί να δει, το οποίο και εκμεταλλεύονται. Αφού ζουν ακόμη, στην υγειά τους.
Στο διάλλειμα πριν την ταινία είπα δυο κουβέντες με δύο Ποδηλάτρεις από τα Χανιά που είχαν έρθει για το φεστιβάλ. Ξέρεις, είναι αυτοί οι ποδηλάτες στα Χανιά που κάνουν αυτό το παιχνίδι “Φεγγάρι στη Ρόδα” και μάλιστα είχαν δυναμική παρουσία, αφού πρέπει να ήταν 4-5 συνολικά. Τους μπέρδεψα με τους Ποδηλάτες Χανίων στην κουβέντα μας, αλλά δεν πειράζει και οι 2 από τα Χανιά είναι.
Στο πάρτυ δεν πήγα, γιατί ήθελα να ξυπνήσω για το Gentlemens race. Επιστρέφοντας πίσω, νιώθω μια αδικαιολόγητη εξάντληση και πάω για μια γρήγορη εκκένωση. Μπα, κάτι με πείραξε λέω, δεν θα ‘ναι τίποτα.
Κυριακή πρωί και το Allez με περιμένει στο σαλόνι. Μόνο που αντί για αυτό καβαλάω την λεκάνη και κάνω καμμιά ώρα να ηρεμήσω. Πάω στο σαλόνι, κόβω μερικές βόλτες, παίρνω ένα immodium, κάθομαι στον καναπέ και με παίρνει ο ύπνος για μερικές ώρες. Ξυπνάω κατά τις 12:30 και οριακά προλαβαίνουμε να δούμε το World of Cross Race στο Άλσος της Πανεπιστημιούπολης στο πλαίσιο του BFF.
Επιστροφή σπίτι, φαΐ, χαλάρωση και ξανά στο Μιχάλης Κακογιάννης στις 17:00 για τις ταινίες Made in Queens & Where Are You Go. Καλό το Made in Queens, αλλά το άλλο ήταν μια ολοκληρωμένη και πάρα πολύ καλή ταινία. Κάποια στιγμή την προηγούμενη χρονιά είχα βάλει το trailer και έλεγα πως πρέπει να την δω. Η Αφρική πρέπει να είναι μια πολύ συναρπαστική χώρα και πόσο μάλλον όταν την διασχίζεις με ποδήλατο. Η ζωντάνια και η χαρά των ανθρώπων, όπως τους αποτύπωσε η κάμερα, ήταν το κάτι άλλο. Αν θες να λάβεις μέρος στο Tour D’ Afrique ή κάπου αλλού τσέκαρε αυτό το site. Μετά την ταινία το στομάχι μου έκανε κάτι περίεργα και την κοπάνησα με ελαφρά πηδηματάκια για το σπίτι χάνοντας τις επόμενες προβολές.
Τέλος, φίλοι μου, δεν μπορώ να καταλάβω όλους αυτούς τους ποδηλάτες που βρίσκονται εκεί έξω, όταν γίνεται μια γιορτή για το ποδήλατο, πόσο μάλλον ένα φεστιβάλ, το οποίο γίνεται σε όλο τον κόσμο και έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, που βρίσκονται; Απογοήτευση, διότι ο ποδηλατικός χώρος υποτίθεται ότι αποτελείται από προχωρημένα και ψαγμένα άτομα, τα οποία αλληλοϋποστηρίζονται με ένα κοινό στόχο.
Όσοι πήγαν έδειχναν να το χαίρονται το φεστιβάλ. Όσοι δεν πήγαν και κάθισαν σπίτι τους, αυτοί έχασαν.
Μια φορά το χρόνο κάποιοι/ες στρώνουν χαλιά, άλλοι μαζεύουν τα καλοκαιρινά ρούχα τους και εγώ τακτοποιώ τα ποδηλατικά μας πράγματα σε κουτιά, διότι κατά τη διάρκεια της χρονιάς είναι σίγουρο ότι θα γίνουν ανω κάτω.
Η μεγαλύτερη γιορτή για το ποδήλατο που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα αυτή την εβδομάδα. Εικαστικά, προβολές ταινιών, ποδηλατικοί αγώνες και πάρτυ από Πέμπτη 11 έως και Κυριακή 14 Νοεμβρίου σε όλη την πόλη.
Πληροφορίες για τις προβολές ταινιών του Σαββάτου θα βρείτε εδώ και για της Κυριακής εδώ.
Για τις εκθέσεις, τους αγώνες/βόλτες και το πάρτυ εδώ.
BICYCLE FILM FESTIVAL
μια γιορτή του ποδηλάτου μέσα από κινηματογράφο τέχνες και μουσική
από τις 11 έως τις 14 Νοεμβρίου
στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Το Βicycle Film Festival είναι ένα διεθνές πολιτιστικό φεστιβάλ με κεντρικό θέμα το ποδήλατο. Ξεκίνησε στην Νέα Υόρκη πριν από 10 χρόνια θέλοντας να γιορτάσει την αναδυόμενη ποδηλατική κουλτούρα μέσα από την μουσική, την μόδα, την τέχνη και φυσικά τον κινηματογράφο.
Πλέον το Bicycle Film Festival ταξιδεύει σε περισσότερες από 30 χώρες σε όλο τον κόσμο ετησίως. Από τις 11 έως τις 14 Νοεμβρίου θα βρεθεί για πρώτη φορά και στην Αθήνα, με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει προβολές, ποδηλατοβόλτες, ποδηλατικούς αγώνες, BMX επιδείξεις, ανοιχτές συζητήσεις, parties, συναυλίες και μια εικαστική έκθεση με θέμα και έμπνευση, τι άλλο; το ποδήλατο.
Πιο συγκεκριμένα οι παράπλευρες δράσεις του πρώτου επί ελληνικού εδάφους BFF θα περιλαμβάνουν ποδηλατοβόλτες με τους FREEDAY, BMX jam με τους Gutless BMX και την ομάδα της VANS, GENTLEMAN’S RIDE σε συνδιoργάνωση με το περιοδικό ΜΒΙΚΕ – ένα μη ανταγωνιστικό ride με κούρσες στο στυλ των BREVETS, καθώς επίσης και τον πρώτο επίσημο αγώνα CYCLOCROSS στην Αθήνα από τον ποδηλατικό σύλλογο ΘΗΣΕΑ στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.
Η εικαστική έκθεση θα περιλαμβάνει έργα καλλιτεχνών όπως οι: Χάρης Κοντοσφύρης, Θοδωρής Προδρομίδης, Φοίβος Παπαδόπουλος, Σοφία Αργυρού και Βαγγέλης Παράβας.
Το βάρος βέβαια του Φεστιβάλ πέφτει στο εκλεκτικό πρόγραμμα των προβολών του, που φέτος περιλαμβάνει ταινίες όπως οι: “Birth Of Big Air” σε παραγωγή Spike Jonze για τον θρύλο του BMX Matt Hoffmann, “Riding the Long White Cloud” για μια παρέα pro skateboarders σε ένα skate trip με ποδήλατα, “Line of Sight” για τον θρύλο των alleycat races Lucas Brunelle, “Cyclocross Meeting” για αυτούς που αρέσκονται στις λάσπες καθώς επίσης και τις πολυαναμενόμενες fixed gear ταινίες “Tokyo to Osaka” και “Empire”. Tρέιλερ για όλες τις ταινίες του Φεστιβάλ μπορεί να δει κανείς στο www.bicyclefilmfestival.com
Όπως επίσης να φτιάξει και τη δική του! Με την ενότητα FUN BIKE SHORTS, το φεστιβάλ προτρέπει καθημερινούς ανθρώπους να φτιάξουν την δική τους ποδηλατική ταινία μικρού μήκους ενώ με την ενότητα URBAN BIKE SHORTS αναδεικνύει την άνθηση της αστικής ποδηλασίας δίνοντας βήμα σε ομάδες freestyle, ΒMX, fixed gear και trial. Αυθεντικά grassroots φεστιβάλ, το BFF επιδιώκει ν’ ανακαλύψει το ποδηλατικό δημιουργικό πνεύμα κάθε πόλης που επισκέπτεται.
Επιπλέον η ελληνική έκδοση του Φεστιβάλ θα περιλαμβάνει και μια GREATEST HITS ενότητα, δίνοντας την δυνατότητα στο κοινό να παρακολουθήσει ορισμένες από τις καλύτερες ταινίες που έχει φιλοξενήσει στα δέκα χρόνια του παγκοσμίως. Όλα αυτά στις εφοδιασμένες με τα πλέον εξελιγμένα συστήματα εικόνας και ήχου αίθουσες του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.
Με το τέλος των προβολών καθημερινά η δράση θα μεταφέρεται σε γνωστά στέκια της πόλης για μια σειρά από συναυλίες και parties, ανάμεσά τους το διάσημο Bikes Rock Party την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου, των οποίων οι λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν σύντομα.
Το BFF αγκαλιάζει όλες τις μορφές ποδηλασίας. Κούρσες, ΒΜΧ, fixed gear, cyclocross, touring, downhill, mountain, όλα βρίσκουν θέση στο πρόγραμμά του. Ως φεστιβάλ μεγαλώνει παράλληλα με την αστική ποδηλατική “φυλή” και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι φτάνει φέτος για πρώτη φορά στην Αθήνα, χρονιά που οι δρόμοι της πόλης είδαν περισσότερα ποδήλατα από ποτέ.
Σε σκοτεινές αίθουσες και στους δρόμους της πόλης το BFF σας περιμένει από τις 11 μέχρι τις 14 Νοεμβρίου και υπόσχεται μια γιορτή του ποδηλάτου και ατμόσφαιρα που δεν πρέπει να χάσετε. Τα λέμε λοιπόν εκεί!
Όσοι διαβάζετε πρώτη φορά αυτό το blog, να σας ενημερώσω ότι πριν καιρό ξεκίνησα με τη Βανέσσα (άπταιστα Ισπανικά), εκείνη να μεταφράζει και εγώ να ποστάρω, τις περιπέτειες του Φραν με το ποδήλατο. Ο Φραν είχε ξεκινήσει από Ισπανία με το ποδήλατο για Ταιλάνδη και τώρα βρίσκεται στην Αυστραλία. Με μεγάλη καθυστέρηση λοιπόν οι διακοπές του στην Αυστραλία.
Γεια σε όλους, όπως βλέπετε στη φωτογραφία επιτέλους εμφανίστηκε μια σανίδα του σερφ στο δρόμο μου, yes!!!!!!! Γνώρισα τον Τάιρον σε ενα μικρό χωριό, Νοτιοαφρικανός σέρφερ, αμέσως δέσαμε και μου έδωσε μια σανίδα, την μεταφέραμε με ενα αυτοκινητάκι του γκολφ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΑΙΡΟΝ!!!!!
Λοιπόν τώρα που είμαι εξοπλισμένος, τον ρυθμό του ταξιδιού τον ορίζουν τα κύματα. Εκτός από το σερφ είχα κ κάποιες ενδιαφέρουσες γνωριμίες, ευχάριστες οικογένειες με τις οποίες συγκατοίκησα. Κάποιες συναντήσεις ήταν προγραμματισμένες από κάποιον που με ακολουθεί εδώ και καιρό, κάποιοι τον λένε Θεό. Σε ένα μικρό χωριό ένας σκύλος με δάγκωσε στο πρόσωπο, η γυναίκα που με βοήθησε με κάλεσε για δυο εβδομάδες σπίτι της, ευχαριστώ Μπεθ κ Τιλλυ!!!!!
Άλλη μια παράξενη συνάντηση ήταν όταν ένα βράδυ έφτασα στη παραλία για κάμπινγκ κ με πλησίασε κάποιος για να μιλήσουμε, του είπα ότι είμαι Ααργεντίνος κ μου είπε οτι παίζει ο Μέσσι στους ημιτελικούς του πρωταθλήματος κι αν θέλω να το δώ. Έτσι έμεινα μια εβδομάδα με την οικογένεια του. Την προηγούμενη εβδομάδα ενώ ήμουν σε μια λεωφόρο χωρίς φώτα σταμάτησε ένα αυτοκίνητο που παραλίγο να με χτυπήσει του ζήτησα συγγνώμη κ αυτός μου πρότεινε να κοιμηθώ σπίτι του. Στην συνέχεια ο γιος του προέκυψε διευθυντής σε ένα ξενοδοχείο στη παραλία κ έκανε και αυτός σερφ, έτσι την άλλη μέρα με κάλεσε για σερφ…. Παράξενο τέλος για μια ιστορία που ξεκίνησε σε μια επικίνδυνη λεωφόρο.
Τώρα είμαι στο Σίδνει, συνάντησα ένα φίλο Χιλιανό που έχει διαγνωστεί με σχιζοφρένεια, αλλά όπως είναι φανερό κ εγώ δεν πάω καλά, έτσι μένω σπίτι του κ τα περνάμε τελεία!!!!
