World of Cross Race & Bicycle Film Festival

16 11 2010

Σάββατο βράδυ και ποδηλατώ ως το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για τις προβολές των 21:00 και την έκθεση Spoked. Η έκθεση ήταν λιτή και καλή, με ευχάριστη έκπληξη τις ζωγραφιές των παιδιών ηλικίας 8 έως 14, αν θυμάμαι καλά. Τα βιντεάκια είχαν πλάκα, τα ντοκιμαντέρ με τους κατασκευαστές σκελετών και οι ταινίες τα έσπαγαν.

Για την ταινία ATH:Commuting in Madness του Χάρη Σκαφτούρου τα έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν οπότε περνάω στο Line of Sight του Lucas Brunelle & του Benny Zenga. Είδαμε αυτούς τους αναβάτες που τρέχουν με τα χίλια, περνάνε κόκκινα φανάρια και γλιστράνε ανάμεσα σε λεωφορεία, ΙΧ και πεζούς. Εντυπωσιακά πλάνα που κόβουν την ανάσα. Νομίζεις ότι βλέπεις ταινία με κασκαντέρ, αλλά μόλις καταλάβεις ότι όλο αυτό είναι real μπορεί να φρικάρεις και να μην σου αρέσει. Όπως κατάλαβα, από αυτά που έλεγε ο Lucas στην ταινία, όλες αυτές οι σκηνές γυρίζονται με τους καλύτερους αναβάτες στον κόσμο και τα πάντα στηρίζονται στην τεχνική που αυτοί έχουν αναπτύξει με τα χρόνια. Οι άνθρωποι κινούνται στο «τυφλό σημείο» των άλλων μέσων μετακίνησης που κανείς δεν μπορεί να δει, το οποίο και εκμεταλλεύονται. Αφού ζουν ακόμη, στην υγειά τους.

Στο διάλλειμα πριν την ταινία είπα δυο κουβέντες με δύο Ποδηλάτρεις από τα Χανιά που είχαν έρθει για το φεστιβάλ.  Ξέρεις, είναι αυτοί οι ποδηλάτες στα Χανιά που κάνουν αυτό το παιχνίδι «Φεγγάρι στη Ρόδα» και μάλιστα είχαν δυναμική παρουσία, αφού πρέπει να ήταν 4-5 συνολικά. Τους μπέρδεψα με τους Ποδηλάτες Χανίων στην κουβέντα μας, αλλά δεν πειράζει και οι 2 από τα Χανιά είναι.

Στο πάρτυ δεν πήγα, γιατί ήθελα να ξυπνήσω για το Gentlemens race. Επιστρέφοντας πίσω, νιώθω μια αδικαιολόγητη εξάντληση και πάω για μια γρήγορη εκκένωση. Μπα, κάτι με πείραξε λέω, δεν θα ‘ναι τίποτα.

Κυριακή πρωί και το Allez με περιμένει στο σαλόνι. Μόνο που αντί για αυτό καβαλάω την λεκάνη και κάνω καμμιά ώρα να ηρεμήσω. Πάω στο σαλόνι, κόβω μερικές βόλτες, παίρνω ένα immodium, κάθομαι στον καναπέ και με παίρνει ο ύπνος για μερικές ώρες. Ξυπνάω κατά τις 12:30 και οριακά προλαβαίνουμε να δούμε το World of Cross Race στο Άλσος της Πανεπιστημιούπολης στο πλαίσιο του BFF.

Στιγμυότυπα από το race μπορείς να δεις εδώ.

Επιστροφή σπίτι, φαΐ, χαλάρωση και ξανά στο Μιχάλης Κακογιάννης στις 17:00 για τις ταινίες Made in Queens & Where Are You Go. Καλό το Made in Queens, αλλά το άλλο ήταν μια ολοκληρωμένη και πάρα πολύ καλή ταινία. Κάποια στιγμή την προηγούμενη χρονιά είχα βάλει το trailer και έλεγα πως πρέπει να την δω. Η Αφρική πρέπει να είναι μια πολύ συναρπαστική χώρα και πόσο μάλλον όταν την διασχίζεις με ποδήλατο. Η ζωντάνια και η χαρά των ανθρώπων, όπως τους αποτύπωσε η κάμερα, ήταν το κάτι άλλο. Αν θες να λάβεις μέρος στο Tour D’ Afrique ή κάπου αλλού τσέκαρε αυτό το site. Μετά την ταινία το στομάχι μου έκανε κάτι περίεργα και την κοπάνησα με ελαφρά πηδηματάκια για το σπίτι χάνοντας τις επόμενες προβολές.

Τέλος, φίλοι μου, δεν μπορώ να καταλάβω όλους αυτούς τους ποδηλάτες που βρίσκονται εκεί έξω, όταν γίνεται μια γιορτή για το ποδήλατο, πόσο μάλλον ένα φεστιβάλ, το οποίο γίνεται σε όλο τον κόσμο και έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, που βρίσκονται; Απογοήτευση, διότι ο ποδηλατικός χώρος υποτίθεται ότι αποτελείται από προχωρημένα και ψαγμένα άτομα, τα οποία αλληλοϋποστηρίζονται με ένα κοινό στόχο.

Όσοι πήγαν έδειχναν να το χαίρονται το φεστιβάλ. Όσοι δεν πήγαν και κάθισαν σπίτι τους, αυτοί έχασαν.

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: