Donde Esta Fran? – Σίδνευ, Κόλπος Μπαιρον!!!!

29 11 2010

Γεια σε όλους, άλλη μια φορά εδώ, η Αυστραλία δεν σταματάει να μου χαρίζει εκπλήξεις!!!!  Ήμουν στο Σίδνευ έτοιμος να συνεχίσω προς το βορά με τελικό προορισμό τον κόλπο του Μπάιρον, πήγα στο νοσοκομείο για να χαιρετήσω ενα φίλο χιλιανό, όταν έφτασα, έπεσα πάνω σε μια κοπέλα αγγλίδα, επαφή!!!!!!!! μέσα σε λίγα λεπτά την ρώτησα

– Θέλεις να ταξιδέψεις με ποδήλατο???

– Ωραία, μου είπε!!

Το ίδιο βράδυ κάποιος από το χόστελ της της χάρισε ένα ποδήλατο, του έριξα μια ματιά και ήταν τέλειο!!! Την επόμενη μέρα ετοιμαστήκαμε και αφήσαμε το Σίδνευ τα ξημερώματα… λίγη ώρα αφού φύγαμε είχα την μεγάλη ιδέα να την ρωτήσω…

-Πως σε λένε???

– Με λένε Μπέκ!!!

-Α! Εγώ είμαι ο Φράνκ,  χάρηκα που σε γνώρισα!!!

Τώρα, ναι, μπορούμε να φύγουμε…..

Εδώ έχω μερικές φωτογραφίες, σαν ταξιδιώτης η Μπέκ έχει κάμερα, εγώ απλά την φέρνω στο επιθετο μου !!! Χαχαχαχα!!!!!! ( Ονομάζεται Φραν κάμαρα ).

Στη μετάφραση η Βανέσσα

link

Advertisements




Donde esta Fran? – Λάος

21 12 2009

Εδώ στο Λάος όλα είναι μικρά, οι λέξεις, τα ονόματα, η χώρα, ο κόσμος.

Το τέλος του ταξιδιού μου στην Κίνα ήταν ένα μεγάλο μάθημα για μένα. Όταν βρέθηκα στα μισά του δρόμου κ ενώ είχα διασχίσει την έρημο, το σώμα μου μου ζήτησε να σταματήσω, δεν το άκουσα κ συνέχισα για πάνω από 1μήνα κάτω από άθλιες συνθήκες . Έιχα αγωνία να φτάσω κ δεν ήθελα να σταματήσω να ποδηλατώ , επιπλέον η βίζα μου έληγε κ θα έπρεπε να θυσιάσω αποστάσεις στο τρένο. Ο πόλεμος ανάμεσα σε αυτό που μου ζητούσε το σώμα κ σε αυτό που νόμιζα οτι μπορούσα να κάνω, με έφτασε στο σημείο ,εδώ στο Λάος αλλά πιθανότατα κ στη Ταιλάνδη, όχι μόνο να μην μπορώ να κάνω ποδήλατο αλλά να μην μπορώ καν να έχω μια φυσιολογική ζωή… Το σώμα μου έδωσε το τιμολογιο κ ήρθε η ώρα να πληρώσω!!!

Περνάω τις μέρες μου στο Λάος τρώγοντας ποταμίσια ψάρια κ κοιμάμαι σε ναούς περιτριγυρισμένος από μοναχούς . Την ημέρα ,κάτω απο τη σκιά περιμένω να ανακτήσω τις δυνάμεις μου. Όλο αυτό μου έχει επιτρέψει να έρθω λίγο σε επαφή με την ύπαιθρο, πολλά βουνα, πολλά δάση, λίγος θόρυβος, λίγα ζώα … εδώ στο Λάος τα τρώνε όλα, σου προσφέρουν αράχνες, ποντίκια… ότι μπορείς να φανταστείς. Στη Luang prabang, ιερή πόλη, έπαιξα ντιτζεριντού κ ήταν υπέροχα, οι ντόπιοι δεν είχαν ξαναδεί ποτέ, ήταν μαγικά, με ευχαρίστησαν με δώρα κ φαγητό.

Πρέπει επίσης να τονίσω οτι εδώ δεν έχει αυτοκίνητα!!! Ιδανικό για ποδήλατο, Τι κρίμα που δεν μπορώ να το ευχαριστηθώ.

Στην Ταιλάνδη μπήκα κατευθείαν απο την Vientane (πρωτεύουσα του Λάος) μέσω Βangkok με 2μηνη βίζα δωρεάν!!! Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ!!! Εδώ συναντήθηκα με την Martis , μια πολύ καλή μου φίλη που ήρθε να με δεί, ήταν σούπερ, θα την ευχαριστώ για πάντα!!!

Προσπαθώ να ανακτήσω την ενέργεια μου περιμένοντας την στιγμή που θα μπορώ συνεχίσω. Το μόνο σίγουρο είναι οτι τώρα πρέπει να κάτσω ήσυχος, περιτριγυρισμένος από παραλίες κ όμορφες συναντήσεις…

Όπως πάντα σας ευχαριστώ…………

Στη μετάφραση η Βανέσσα

link





Donde esta Fran?

22 10 2009

23/09/09 Γεια σε όλους!!!

Δεν θα το θυμάστε, αλλά ένας λόγος που ήθελα να διασχίσω την Κίνα ήταν για μπορέσω να μπω στο Θιβέτ από τον βορά. Έκανα πολλές προσπάθειες να πάρω την άδεια εισόδου (στο Θιβέτ), χωρίς επιτυχία κ έτσι η μόνη εναλλακτική ήταν να προσπαθήσουμε χωρίς αυτή. Πληροφορήθηκαμε που ήταν οι έλεγχοι της αστυνομίας κ περάσαμε από εκεί. Τους δυο πρώτους ελέγχους τους περάσαμε νύχτα, στον τρίτο κ τελευταίο όμως, ήδη στην περιόχη της Tibetana, οι ντόπιοι μας είδαν που ξεκινούσαμε το δρόμο προς την Lhasa από τα Ιμαλάιια. Μετά μάθαμε οτι δεν υπάρχει δρόμος κ οτι ο τελευταίος που το πρασπάθησε έκανε 45 μέρες, ενω εμείς υπολογίζαμε 15-20 μέρες. Οι ντόπιοι δεν είχαν κακές προθέσεις αλλά ξέροντας τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίζαμε, ανησύχησαν κ φώναξαν την αστυνομία, η οποία μας μάζεψε κ μας έστειλε στην Xingai. Θα προσπαθήσω να ξαναγυρίσω με καλύτερη προετοιμασία. Ποιός ξέρει??? Μόνο ο καιρός…

Η υγεία μου κ η ψυχολογία μου δεν είναι στα καλύτερα τους. Η σκληράδα της ερήμου, η διατροφή κ το άγχος μου, γιατί ξέρω οτι μου μένει λίγο για να φτάσω στη Ταιλάνδη, είναι οι λόγοι που με βγάζουν απο το παρόν, με κάνουν να κάνω λάθη κ να χάνω την λογική μου. Γι’ αυτό αποφάσισα να ηρεμήσω λίγο κ να ανακτήσω της δυνάμεις μου. Το καλύτερο φάρμακο είναι τα δάση, οι λίμνες κ τα βουνά που συναντάω στον δρόμο μου

Στην Κίνα τα πράγματα είναι δύσκολα οσον αφορά την επικοινωνία, σε γλωσσικό επίπεδο, αλλά πολύ καθαρά σε πνευματικό επίπεδο. Περνάς απο περιοχή σε περιοχή κ οι αλλαγές είναι δραματικές, η διατροφή, ο κόσμος, τα τοπία… σαν να μην έχουν ποτέ δει ο ένας τον άλλον.

Περίοδος κρίσης με την σύντροφο μου, ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ. Δεν έχω φρένα κ η μπροστινή μου ρόδα χορεύει. Τι κρίμα!!! Σημάδια κόπωσης της αγάπης μου, την καταλαβαίνω, είναι πολλά τα χιλιόμετρα… Εκτος από τις αποστάσεις πρέπει να ανεχτεί κ τις τρέλες μου!!!

Αυτή την στιγμή βρίσκουμαι σε μια πρωτέυουσα της επαρχίας κ στις 23/10 θα πρέπει να έχω φύγει, οτι κ να γίνει. Έχω ακόμα 1500χλ για τα σύνορα με το Λάος, το οποίο θα διασχίσω σε 15-20 μέρες κ μετά Ταιλάνδη. Όσο θα είμαι εκεί θα συμετάσχω σε μια οργάνωση που ασχολείται με παιδιά. Θα είναι μια καλή ευκαιρία να ανακτήσω τις δυνάμεις μου, να βάλω σε τάξη τις σκέψεις μου κ τις εμπειρίες μου.

Όπως πάντα, δεν θα κουραστώ ποτέ να το επαναλαμβάνω, ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ!!! Αυτούς που σχολιάζουν κ αυτούς που ακούν… Ευχαριστώ.

Στη μετάφραση η Βανέσσα

link





Donde esta Fran?

6 10 2009

Ο Φραντσέσκο συνεχίζει να ταξιδεύει και να μας ταξιδεύει.

DSCN8380

ΠΑΚΙΣΤΑΝ!!!!! ΠΑΛΙ!!!!! (16/07/09)

Σας παρουσιάζω τον νέο μου φίλο, τον λένε Πάολο, μουσουλμανικό όνομα Ομάρ, ιταλός, είναι 7 χρόνα που γυρνάει τον κόσμο, χωρίς αμφιβολία υπέροχη παρέα. Το Πακιστάν βγάζει τον καλύτερο εαυτό μας.

Αυτό που βλέπετε στην φώτο είναι αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε , ο Όμαρ δεν έχει κάνει ποδήλατο εδώ και καιρό κ το ποδήλατο του είναι 25 χρονών.

Μέχρι τώρα έχουμε κάνει 700χλ σε 13μέρες και μας μένουν άλλα 300 χλ στα σύνορα της Κίνας, πιστέυουμε οτι θα μας πάρει 7-8 μέρες με πολύ ποδήλατο.

Πρέπει να παραδεχτώ οτι η διαδρομή ως τώρα ήταν πολύ δύσκολη, γεωγραφικά τα Ιμαλάια είναι σκληρά και η επίσκεψη μου εκεί μου προκάλεσε πολλά ερωτηματικά στο μυαλό κ στην καρδιά μου. Όταν ήμουν κοντά στην Ταιλάνδη σκέφτηκα να γυρίσω πίσω στο Πακιστάν, με προκάλεσε όμως το Karakorum κ η θέληση μου να μπω στο Θιβέτ.

Η Κίνα θα μας πάρει περίπου 3 μήνες ,4.500χλ ως το Λάος. Χωρίς αμφιβολία η μεγάλη πρόκληση είναι να μπεις στο Θιβέτ από τα δυτικά που είναι μια περιοχή αραιοκατοικημένη κ λιγότερο τουριστική με συνέπεια λιγότερους ελέγχους.

Αποχαιρετώ την Ινδία αφήνοντας την πόρτα ανοιχτη, ήταν 4 μήνες υπέροχοι αλλά όχι αρκετοί. Ελπίζω να ξαναγυρίσω.

Η μαγεία συνεχίζεται!!!!! Έρημος, βουνά … μας περιμένουν. Φύγαμε!!!!!

ΝΑΙ!!! Η ΚΙΝΑ : ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ (02/09/09)

Βρίσκομαι ήδη στην Κίνα , ποδηλατώντας στην έρημο του Τάλιμ, βόρεια πλευρά των Ιμαλαίων. Είναι μια περιοχή με αυτόνομη κυβέρνηση και λέγεται Xinjang. Εδω πριν από 1 μήνα είχαν πόλλες εσωτερικές αναταραχές. Για αυτόν τον λόγο η κεντρική κυβέρνηση αποφάσισε να κόψει το ιντερνετ και τις διεθνής κλήσεις, έτσι δεν έχω καμία επικοινωνία και θα συνεχίσω να μην έχω για 15-20 μέρες ακόμα μέχρι να φτάσω στο Lunang.

Αυτές τις πληροφορίες τις δημοσιεύει ο αγαπημένος μου αδελφός Nατσο μέσω κάποιου φαξ που κατάφερα να στείλω στην πρεσβεία της Αργεντινής στο Pekin και από εκεί το έστειλαν στην Κόρδομπα.

Ευχαριστώ πολύ την πρεσβεία που με βοήθησε.

Φραν

ΥΓ. Το φαξ αυτό το λάβαμε στις 24/08/09, μέχρι αυτήν την στιγμή είναι το μόνο που ξέρουμε για τον Φραν, κανείς δεν ξέρει ακριβώς που βρίσκεται.

…………………………………….

Περισότερα σε λίγες ημέρες. Στη μετάφραση η Βανέσσα

link





Τα νέα του Fran / Donde Esta Fran?

4 06 2009

IMGP0123

Γεια χαρά,!!! Πέρασε πολύς καιρός χωρίς νέα μου. Το θέμα ήταν το εξής : δεν ξέρω αν το θυμάστε αλλά είχα προσπαθήσει να πάρω την ισπανική υπηκοότητα από την ισπανική πρεσβεία στην Ινδία αλλά δεν τα κατάφερα , έτσι έπρεπε να γυρίσω Βαρκελώνη για  1 μήνα . Χάλασε για λίγο η μαγεία του ταξιδιού , μου πήρε 8 μήνες να φτάσω ως εδώ κ μόλις 8 ώρες για να γυρίσω πίσω. Πολύ περίεργο!!!!

Αποφάσισα να επωφεληθώ από το ταξίδι κ έκανα εκπλήξεις σε φίλους . Ήταν πολύ διασκεδαστικό , το ότι έπρεπε να γυρίσω προκάλεσε συναντήσεις μαγικές. Είμαι σίγουρος ότι θα αναρωτιούνται αν ήμουν εγώ ή όχι κ εγώ την ίδια απορία κ αίσθηση έχω εξ’ αιτίας της απότομης αλλαγής.

Σήμερα γυρνάω στο Δελχί, γυρνάω σπίτι, στο ποδήλατο μου!!!! Στην αρχή δεν μου άρεσε αυτή η παρένθεση , αλλά η αλήθεια είναι ότι ανανεώθηκα σωματικά κ ψυχικά, βλέπω πια τα πράγματα πιο αντικειμενικά , αναγνωρίζω τα λάθη μου κ τα διορθώνω. Οι απόψεις του κόσμου , οι συμβουλές τους κ οι διαφορές του συστήματος με ανάγκασαν να βρω μια ισορροπία .Τώρα ξαναναγνωρίζω την αξία του φαγητού , της ξεκούρασης κ του χρήματος , Βλέπω ότι έζησα καταστάσεις  ακραίες που θα μπορούσα να είχα αποφύγει αν ήμουν πιο ανθρώπινος , κάποιες φορές ξέφυγα κ δεν ήξερα σε ποιο είδος ανήκω.

Η φωτο που βλέπετε (την έκανα μόνο μου κ δεν είμαι καλός στο σχέδιο) παρουσιάζει την επόμενη διαδρομή μου . Τα σύνορα της Βιρμανίας είναι κλειστά κ στο Θιβέτ χρειάζομαι άδεια (200ευρω!!!), έτσι θα πάω από Κίνα από μια λεωφόρο πολύ διάσημη την Kanakurum . Φαίνεται ενδιαφέρον αφού θα διασχίσω τα Ιμαλάια κ την έρημο Gobi .

Ευχαριστώ όλους κ ας συνεχίσει να μεγαλώνει αυτό που μας ενώνει , αυτό που δεν έχει όνομα ούτε περιγράφεται , αυτό που μόνο το αισθάνεσαι κ το ευχαριστιέσαι!

στη μετάφραση η Βανέσσα.

link





Ο Fran στην Ινδία

11 04 2009

Γεια !!!  Ινδία !!! Τι ζέστη !!! Έφτασα. Η αλήθεια είναι οτι με τον ρυθμό που ταξιδεύω τις  αλλαγές τις παρατηρώ προοδευτικά, έτσι αισθάνομαι καλύτερα ,  καμία σχέση με το σοκ του να φτάνεις ξαφνικά στην ανατολή. Στο Πακιστάν έρχεσαι περισσότερο σε επικοινωνία με τις γυναίκες οι οποίες ζουν κοντά στην μουσική, έτσι όταν ήμουν ούτε 100 μέτρα από τα σύνορα, άκουσα μουσική, το σώμα μου άρχισε να χορεύει  και δύο γυναίκες με χαιρέτησαν ,συγκινήθηκα πολύ, εκείνη την στιγμή κατάλαβα οτι έχω να αισθανθώ έτσι 4 μήνες … Συγγνώμη αν μερικές φορές μπαίνω σε λεπτομέριες αλλά τα λέω όπως τα ζω, κάποιοι θα με καταλάβουν, κάποιοι όχι, εγώ γράφω για όλους …. Γιουπιιιιι!!!

Η Amritsar είναι η ιερή πόλη των siks , η θρησκεία τους βασίζεται στην ισότητα όλων των ανθρώπων . Εκεί κάποιος μπορεί να μείνει 3 μέρες δωρεάν. Εκεί γνώρισα και την Λάρα ,την Μαρία Αγγελική κ την Μαρία  με την οποία μοιραστήκαμε τις επόμενες 5 μέρες .

Ανεβήκαμε στην Dharamsala κ γνωρίσαμε ένα τυπάκο που τον βαφτήσαμε Νάνο, 11 χρονών, παιδί του δρόμου με βλέμμα πονηρό, έστελνε φιλιά στους τουρίστες και γελούσε και κατάφερνε έτσι να πηγαίνει λεφτά στο σπίτι.

Συνεχίσαμε με την Μαρία και περάσαμε πολύ ωραία , πήγαμε στην Μandi και την Shimia ( την ιερή πόλη των πιθήκων). Η Μαρία γύρισε στο Δελχί κ μετά Βαρκελώνη κ εγώ συνέχισα για την Rishikesh κ την Hariwadh , ήταν πολύ όμορφα κοιμόμουν στις παραλίες , δεν ήταν όμως φτηνά γιατί έχει πολούς τουρίστες που πάνε για γιόγκα κ διαλογισμό.

Τώρα βρίσκομαι στα βούνα ,300κm από τα σύνορα με το Νεπάλ , θα μείνω εδώ μερικές μέρες , έχει συνάντηση μια οικολογική οργάνωση η Rainbow Gattering.

Δεν μπορώ να μην επισημάνω την διαφορά ανάμεσα σε αυτούς που ζουν απο τον τουρισμό στις μεγάλες πόλεις κ σε αυτούς που ζουν εκτός απο τις τουριστικές ζώνες που λειτουργούν με γνώμονα τις βασικές τους ανάγκες . Εγώ προσπαθώ να επικοινωνώ με τους δεύτερους  είναι άνθρωποι ευχάριστοι κ απλοί. Είναι κ πολύ φιλόξενοι θα σας πω ένα παράδειγμα : Στο Πακιστάν οι άνθρωποι σε ψάχνουν για να σε καλέσουν σπίτι τους  αλλά αν ως το τέλος τις μέρας δεν έχεις κάποια πρόσκληση κ πρέπει να ζητήσεις φιλοξενεία μπορεί κ  να κοιμηθείς έξω, στην Ινδία αν ζητήσεις βοήθεια στο λεπτό θα βρεθούν δίπλα σου. Συμπεραίνω λοιπόν οτι αυτό συμβαίνει γιατί στο Πακιστάν δεν συνηθίζουν να βλέπουν επισκέπτες , ενώ στην Ινδία τους περιμένουν, οπότε ο ταξιδιώτης πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία.

Επίσης με πήραν από την Ισπανία για να μου δώσουν την ισπανική υπηκοότητα κ πρέπει να πάω στην ισπανική πρεσβεία να δω αν μπορώ να το κανονίσω απο εκεί γιατί θα ήταν κρίμα να πρέπει να διακόψω το ταξίδι μόνο για αυτόν τον λόγο. Είναι πολύ καλό να έχεις διπλό διαβατήριο αν σου αρέσουν τα ταξίδια.

Δεν είμαι πολύ σίγουρος για το πως θα συνεχίσω την διαδρομή μου ως την Ταιλάνδη. Η μια περίπτωση είναι να διασχίσω την  Ινδία κ να φτάσω στην Burma αλλά είναι περίπλοκη η βίζα. Η άλλη είναι να πάω Νεπάλ, Κίνα και να φτάσω Ταιλάνδη από τον βορά το πρόβλημα είναι οτι θα πρέπει να μπω στο Θιβέτ το οποίο είναι υπέροχο αλλά πρέπει να βγάλω άδεια που κοστίζει 200 δολάρια και δεν τα έχω. Αν κάποιος ξέρει αν υπάρχει άλλη διαδρομή τον παρακαλώ να με ενημερώσει.

Όπως πάντα σας ευχαριστώ για τα μηνύματα σας. Τα τελευταία  ήταν υπευθυνα για κάποια από τα δάκρυα μου. Σας χαιρετώ .

Μετάφραση: Βανέσσα

link